Goście

Angelika Kuźniak

pisarka

Autorka opowieści reporterskich Marlene (Czarne 2009) i Papusza (Czarne 2013) oraz współautorka dwóch reportaży zamieszczonych w nominowanym do Nagrody Literackiej Nike 2008 tomie Włodzimierza Nowaka Obwód głowy. Trzykrotnie uhonorowana nagrodą Grand Press, kilkakrotnie nominowana do Polsko-Niemieckiej Nagrody Dziennikarskiej. Za wywiad z Hertą Müller otrzymała w 2010 r. Nagrodę im. Barbary Łopieńskiej. W grudniu 2015 r. ukazała się jej książka Stryjeńska. Diabli nadali.

Otrzymała także nagrodę w kategorii Inspiracja Roku w Ogólnopolskim Konkursie Reportażystów Melchiory 2014. W 2016 roku nominowana do Nagrody Literackiej Nike za książkę Stryjeńska. Diabli nadali.

Angelika Kuźniak mówi o sobie: jestem reporterką, która zawsze będzie najbliżej człowieka. Na pytanie dlaczego to kobiety są bohaterkami Jej książek, odpowiada: — kobiety są po prostu ciekawsze. Bardziej emocjonalne, nieprzewidywalne, skomplikowane, życie często stawia je przed trudniejszymi wyborami. Moje bohaterki są bardzo osobne, niezależne, silne, ale też kruche, wrażliwe i odtrącone przez swoich. Taka też jest Herta Müller, nad której biografią pracuję od lat.

Źródła: https://czarne.com.pl/katalog/autorzy/angelika-kuzniak http://kulturaliberalna.pl/2016/01/26/z-bohaterem-musze-miec-chemie-angelika-kuzniak/

Anna Janko

poetka, pisarka, felietonistka, krytyk literacki

Ważniejsze tomy wierszy: Wykluwa się staruszka   (1979), Koronki na rany  (1988), Zabici czasem długo stoją  (1995), Świetlisty cudzoziemiec   (2000). Anna Janko debiutowała nadzwyczaj efektownie, z towarzyszeniem życzliwej uwagi Artura Sandauera. Jej pierwsze tomy z lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku cała krytyka uznała za szczere, emocjonalnie wyraziste manifestacje pokoleniowej świadomości. A także prywatnej świadomości bardzo młodej dziewczyny, odkrywającej tajniki życia. Objawiała się w tej liryce ujmująca egzystencjalna samowiedza, której symbolem był tytuł drugiego tomu Wykluwa się staruszka  : poetka przenikliwie obserwowała przemiany psychiczne kogoś, kto wchodzi w świat i przygotowuje się na wszelkie niespodzianki i całą rutynę życia. Wysoko cenioną cechą poezji Anny Janko był nieozdobny, bezpretensjonalny styl.

Nagrody i wyróżnienia:

  • Nagroda Młodych im Włodzimierza Pietrzaka za twórczość poetycką, 1980;
  • Nagroda Gdańska Książka Roku za tom Diabłu świeca , 1981;
  • Nagroda Związku Pisarzy Niezależnych w Dreźnie za twórczość poetycką, 1993;
  • Nominacja do Nagrody Literackiej Nike za tom Świetlisty cudzoziemiec   , 2001;
  • Nagroda Książka Wiosny 2007 Poznańskiego Przeglądu Nowości Wydawniczych za powieść Dziewczyna z zapałkami  ;
  • Nagroda Warszawskiej Premiery Literackiej za powieść Dziewczyna z zapałkami  , Książka Czerwca 2007;
  • Nominacja do Nagrody Literackiej Srebrny Kałamarz im. Hermenegildy Kociubińskiej, 2008;
  • Nominacja do Nagrody Mediów Cogito za powieść Dziewczyna z zapałkami  , 2008;
  • Nominacja do Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus za powieść Dziewczyna z zapałkami  , 2008;
  • Nagroda Literacka im. Władysława Reymonta, za powieść Dziewczyna z zapałkami  , 2008;
  • Nagroda Książka Lata 2012 Poznańskiego Przeglądu Nowości Wydawniczych, za Pasję według św. Hanki  ;
  • Finalistka Nagrody Literackiej Gryfia 2013, za  Pasję według św. Hanki ;
  • Nominacja do Literackiej Nagrody Nike 2013, za powieść Pasja według św. Hanki ;
  • Wyróżnienie w Ogólnopolskim Konkursie im. Kornela Makuszyńskiego za książkę dla dzieci Maciupek i Maleńtas. Niezwykłe przygody w brzuchu Mamy , 2013;
  • Nominacja do Nagrody Literackiej i Historycznej Identitas za książkę Mała Zagłada , 2015;
  • Nominacja w III odsłonie Nagrody Newsweeka im. Teresy Torańskiej (2015) w kategorii Najlepsza książka za książkę Mała Zagłada ;
  • Nagroda miesięcznika Nowe książki za rok 2015 za książkę Mała Zagłada ;
  • Nagroda Literacka m.st. Warszawy 2016 w kategorii proza za książkę Mała Zagłada ;
  • Nagroda Literacka Gryfia 2016 za książkę   Mała Zagłada ;
Źródło: http://culture.pl/pl/tworca/anna-janko (autor: Piotr Matywiecki)

Anna Czerwińska-Rydel

muzyk, pedagog, gdańska autorka książek dla dzieci i młodzieży o tematyce muzycznej, historycznej, społecznej, biograficznej

Pomysłodawczyni i twórczyni serii biograficznych powieści dla dzieci i młodzieży o wielkich Polakach ( Jaśnie Pan Pichon, rzecz o Fryderyku Chopinie  — 2010 rok, W poszukiwaniu światła, opowieść o Marii Skłodowskiej-Curie — 2011 rok, Po drugiej stronie okna, opowieść o Januszu Korczaku  — 2012 rok, Sto tysięcy kartek, opowieść o Józefie Ignacym Kraszewskim  — 2013 rok. Zdobyć koronę. Opowieść o Jerzym Kukuczce — 2016 rok.

Współtwórczyni portalu Internetowego o Chopinie  www.echopin.pl który powstał we współpracy z Ministerstwem Kultury i Nadbałtyckim Centrum Kultury w Gdańsku.

Autorka Gdańskiej Trylogii dla dzieci (trzy opowieści biograficzne o J. Heweliuszu, G. Fahrenheicie i A. Schopenhauerze), na ten projekt Autorka otrzymała stypendium dla twórców Prezydenta Miasta Gdańska oraz Marszałka Samorządu Województwa Pomorskiego. W przygotowaniu ' Historia Gdańska dla dzieci'

Za rok 2011 otrzymała Pomorską Nagrodę Artystyczną w kategorii Kreacje.

Za rok 2012 otrzymała nagrodę Sztorm Roku w kategorii Literatura oraz została nominowana do nagrody Splendor Gedanensis.

Źródło: http://www.annaczerwinskarydel.com/

Krzysztof Varga

pisarz

Krzysztof Varga (ur. 1968 r. w Warszawie). Autor powieści: Chłopaki nie płaczą (1996), Śmiertelność (1998), Tequila (2001, 2010; książka znalazła się w finale Nagrody Literackiej Nike 2002), Karolina (2003), Nagrobek z lastryko (2007, 2016). Za tę ostatnią autor otrzymał nagrodę Książka Zimy 2006/2007. Nagrobek z lastryko był również nominowany do Nagrody Mediów Publicznych 'Cogito' i znalazł się w finałowej siódemce Nagrody Literackiej Nike 2008. W 2010 roku ukazała się jego powieść Aleja Niepodległości , w 2012 roku Trociny, a w 2015 Masakra

Krzysztof Varga jest także autorem prozy eseistycznej Bildungsroman (1997, 2014) oraz tomu 45 pomysłów na powieść  (1998, 2014), za który otrzymał nagrodę Fundacji Kultury. Wspólnie z Pawłem Duninem-Wąsowiczem opublikował słownik literatury najnowszej Parnas Bis. Słownik literatury polskiej urodzonej po 1960 roku  (1995), a ponadto z tymże i z Jarosławem Klejnockim antologię wierszy najnowszych Macie swoich poetów  (1996). W 2008 roku wydał pierwszą z trzech książek opowiadających o historii i kulturze Węgrzech:  Gulasz z turula , za który otrzymał nagrodę czytelników Nike 2009. Książka znalazła się ponadto w finale Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus oraz w finale II edycji Nagrody Mediów Publicznych 'Cogito'. W 2014 roku ukazała się druga część z tego cyklu Czardasz z mangalicą , w 2016 roku — ostatnia  Langosz w jurcie. W 2016 roku ukazała się także Setka czyli zbiór 100 najlepszych felietonów autora, publikowanych wcześniej w Dużym Formacie. Książki Krzysztofa Vargi tłumaczone są na wiele europejskich języków, m.in. na włoski, węgierski, bułgarski, słowacki, serbski, ukraiński, chorwacki i francuski. Mieszka na Mokotowie.

Źródła: https://czarne.com.pl/katalog/autorzy/krzysztof-varga

Mariusz Szczygieł

reporter, pisarz

Urodził się 5 września 1966 roku w Złotoryi. Ukończył Liceum Ekonomiczne im. Stefana Żeromskiego w Legnicy. Jest absolwentem Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.

Tytuł pracy magisterskiej: Dział reportażu 'Gazety Wyborczej', historia — twórcy — dylematy warsztatowe.

W latach 1986-1990 był reporterem tygodnika 'Na przełaj'. Następnie przez sześć lat pisał reportaże dla 'Gazety Wyborczej'. Był współautorem (razem z Witoldem Orzechowskim) talk show 'Na każdy temat' w telewizji Polsat. Program ten prowadził w latach 1995-2001.

Od 1997 do 1998 wykładał reportaż w Europejskim Studium Dziennikarstwa — Ecole Superieure de Journalisme de Lille / Uniwersytet Warszawski. Od 2000 roku przez osiem lat prowadził seminarium warsztatowe na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Od 2002 roku ponownie zaczął pisać reportaże dla 'Gazety Wyborczej', od 2004 jest zastępcą szefa dodatku 'Duży Format' i zastępcą kierownika działu reportażu. Jest współzałożycielem wydawnictwa Dowody na istnienie w ramach fundacji Instytut Reportażu. 

Autor m.in. bestsellerowych książek GottlandZrób sobie raj.

Książka Gottland zdobyła Europejską Nagrodę Literacką 2009 oraz Nike Czytelników 2007; została także książką roku Warszawskiej Premiery Literackiej.

Jego książki wydawane są w trzynastu krajach. Jest także autorem antologii polskiego reportażu po 1989 roku 20. 20 lat nowej Polski w reportażach według Mariusza Szczygła  i dwutomowej antologii polskiego reportażu 100/XX.

Za reportaż Śliczny i posłuszny w Dużym Formacie otrzymał Nagrodę Andrzeja Woyciechowskiego 2013; Nagrodę Mediator 2013. Dziennikarz Roku 2013 — pierwsze miejsce w konkursie Grand Press. 

 Mariusz Szczygieł uważa, że człowiek zawsze będzie potrzebował i poszukiwał kontaktu z drugim człowiekiem. Dlatego reportaż nie zginie. Telewizja, owszem, stanowi konkurencję, ale tylko dla tekstów podróżniczych (chyba że pisze je autor klasy Ryszarda Kapuścińskiego). Reportaże historyczne czy psychologiczne zawsze się obronią.

Reporter mówi, że w reportażu każdy akapit powinien zaskoczyć. Każdy rozdział musi zamykać pointa.

- Nie można wszystkiego zdradzać na początku. Lubię sączyć, rzucać urywkami, żeby przyciągnąć czytelnika.

Źródła: http://culture.pl/pl/tworca/mariusz-szczygiel http://instytutr.pl/pl/impresariat/mariusz-szczygiel/ Foto: K. Dubiel

Wojciech Jagielski

dziennikarz i reporter

Absolwent dziennikarstwa (UW). Zaczynał w latach 80. jako dziennikarz PAP, od 1991 do 2012 roku pracował w 'Gazecie Wyborczej'.

Obecnie znowu pracuje w Polskiej Agencji Prasowej.

Zainteresowania Jagielskiego są szerokie. Biegną dwutorowo: z jednej strony Czarny Ląd, z drugiej zaś Kaukaz i Azja Środkowa.

Opublikował pięć książek: Dobre miejsce do umierania (1994), Modlitwa o deszcz (2002, nominowana do nagrody literackiej Nike, Nagroda im. ks. J. Tischnera), Wieże z kamienia (2004), Nocni wędrowcy (2009) oraz Trębacz z Tembisy. 

Otrzymał, m.in. nagrody: Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (1995, tzw. polski

Pulitzer), im. Dariusza Fikusa (2002) oraz złotą odznakę 'Zasłużony dla Polskiej Agencji Prasowej' (2005). 

Bywa porównywany do Ryszarda Kapuścińskiego, ale w rzeczywistości od początku podąża swoją własną pisarską drogą.

Jagielski mówi o sobie: jestem przedstawicielem ginącego gatunku, mamutem.

Twierdzi, że kiedyś od dziennikarza wymagano znawstwa. Dziś natomiast, gdy obowiązuje coraz krótsza forma wypowiedzi, zbyt wielka wiedza stanowi przeszkodę, zbyteczne obciążenie. Przeszkodą jest też zbyt 'wąska' specjalizacja. 'Bo cóż to jest te 50 afrykańskich krajów? — ironizuje. — Na co komu potrzebny człowiek, który ma o nich coś konkretnego do powiedzenia?'

Do tej pory, gdy przystępował do pracy nad książką, stawiał sobie pytanie: o czym ona ma jeszcze traktować? Za każdym razem starał się dostrzec istotne przesłanie, uniwersalną prawdę.

Reporter unika stereotypów, a jego zasługą jest świetna znajomość świata, o którym pisze. Przykładowo podczas gdy większość dziennikarzy w Czeczenii spędzało tam zaledwie kilka chwil, Jagielski żył tam tygodniami. Dzielił los cywilów i wślizgiwał się na organizowane pod nosem rosyjskich oddziałów potajemne spotkania z przywódcami partyzantki.

Źródła: http://www.literackisopot.pl/goscie http://culture.pl/pl/tworca/wojciech-jagielski foto: R. Oleksiewicz

Organizatorzy: